Rally- en sfeerverslag Velsen 2011

NK Offroad Racing

Velsen, 18 – 20 maart 2011

Na een lange winter veel gesleuteld te hebben aan de nieuwe rallyauto, was het moment eindelijk daar. De vuurdoop van de nieuwe DORRT auto gaat plaatsvinden op het strand in Velsen, op een parcours van +/- 2,2 km.

Op vrijdagmiddag werd alles in gereedheid gebracht om te vertrekken naar de Noord-Hollandse duinen. Vanaf Oosterwolde gingen we rond half 4 nog even langs Duinen Zathe om het eten en drinken in te laden. Het is een mooie karavaan die menig passant de nek doet omdraaien: Rally auto op de autoambulance, de servicetruck en een camper. Aangekomen in Appelscha blijkt de karavaan niet meer compleet……..de camper mist. Als de camper enkele minuten later arriveert bij Duinen Zathe is de achterbumper op één of andere manier niet meer wat het zijn moet……Achteraf blijkt dat een nog onbekend persoon de paaltjes heeft verplaatst bij de loods in Oosterwolde.

Rond half 6 komen we aan in Velsen. Een parkeerplaatsje in de duinen is het decor waar we tot en met zondag gaan verblijven. Aan de ene kant hebben we prachtig uitzicht op zee en als we 180 graden omdraaien zien we de hoogovens van Ijsselmuiden. Een enorm complex waar dag en nacht de schoorstenen roken. Gelukkig staat de wind het hele weekend gunstig en hebben we er geen last van.  Het opbouwen van de slaapplaatsen en het inrichten van de tijdelijke werkplaats gebeurt in een oogwenk. Het DORRT team is perfect op elkaar ingespeeld en van stress in totaal geen sprake. De aanwezige luxe is hoger dan een gemiddeld vakantiehuisje op een bungalowpark. Even later arriveren onze Belgische vrienden ook met hun raceauto. Het is een Suzuki Vitara met een licht gekieteld VW Blokje. Ook voor hun is deze rally een vuurdoop voor de nieuwe auto.
Als alles staat is het tijd om wat calorieën naar binnen te werken en de lokale snackbar/shoarma-/dönerzaak word opgezocht. Het assortiment van de snackbar is zeer uitgebreid, maar we kiezen voor een lekker patatje met een kroket/frikadel en hotwings. Herman heeft de smaak al te pakken en besteld de eerste Heineken van het weekend. Proost en op een mooi weekend!
Met vier volle zakken aan lekkernijen komen we aan op de bivak, waar alles al is ingericht om lekker te eten. Aangezien de buitentemperatuur al aardig gezakt is, zouden de terrasheaters een aangename toevoeging hebben………………… maar die staan nog ergens in Friesland.
Na het eten vinden de eerste Hertog Jannetjes makkelijk de weg naar de tafel en het word al snel gezellig. Na een paar biertjes word uitgelegd hoe je 4 maanden met 1 toiletrol kunt doen en ook de aanwezige zaklamp (MegaLite) op tafel heeft voor sommigen een andere functie……Ik heb geen idee waar ze het over hebben, maar het heeft iets met vibratie en plekken te maken waar geen zonlicht komt……
De rest van de avond gaat het over de auto’s en de wedstrijd van aankomend weekend. Herman en ik vragen ons af of de ruitenwissers van Mr G. Ooms wel goed werken. Want 1 ding is zeker….hij zal alleen de achterkant van de DORRT auto zien en zal veel zand van zijn voorruit moeten vegen….De Belg heeft een andere mening, maar we laten hem in zijn waarde.
Als er wat concurrenten komen buurten en een pintje nuttigen verzamelen de mannen zich om de auto’s en de vrouwen babbelen rustig verder aan tafel. Wat opvalt is dat de gespreksonderwerpen van de vrouwen gelijk veranderen. Ik zal jullie even bijpraten:

-          Guy Ooms stopt na dit seizoen met de Rallysport en moet plaats maken voor paardensport. De auto zal binnenkort op marktplaats staan en een trailer zal worden aangeschaft door Natalie inclusief duur paard.

-          De mannen kunnen heel goed sleutelen aan de auto, maar als er ergens in huis of in de caravan een lampje vervangen moet worden……………….

De concurrenten zijn zwaar onder de indruk en vertrekken met knikkende knieën. Na het nuttigen van enkele biertjes word de slaapzak opgezocht. Voor mij is de laadruimte van de vrachtwagen mijn onderkomen en een stretcher moet dienst doen als een comfortabele Auping. Ook mijn geleende slaapzak moet mij op temperatuur houden, maar het vriest………het vriest behoorlijk en het is waterkoud. Omdat alles in de vrachtwagen van metaal is, is er van een warm slaapplaatsje geen sprake. Ik krijg het met 4 lagen kleding een slaapzak, een muts niet warm en eigenlijk had ik nog een kleine boodschap moeten doen…..Om 4.15 uur besluit ik dan toch maar om de plantjes water te geven. Als ik zachtjes Emiel wakker roep, krijg ik direct antwoord. Ook hij heeft last van de kou en is nog niet in dromenland geweest. Uiteindelijk weten we allebei rond de 2 uurtjes slaap te bemachtigen voordat de wekker gaat.
Zaterdagochtend 7 uur staan we buiten. Het zonnetje schijnt, de ruiten van de auto zijn bevroren, de koffie loopt en we komen langzaam op gang. Ook de spanning neemt geleidelijk toe naarmate de klok verder tikt richting de start van de eerste race.
Om 9.15 uur schrijven we ons in. Ik zit voor het eerst in de auto en bij het inrijden word mij duidelijk dat de auto meer kan dan ik had verwacht. Hij is bloedsnel en mijn mondhoeken vinden een weg richting mijn oren. Dit gaat wat worden vandaag……..De briefing vind plaats in een bunker uit de 2^e wereldoorlog om 10.15 uur. Na de uitleg eindelijk richting de keuring en naar de start. Als de auto’s verzamelen op park fermee worden we al snel omsingeld door de concurrenten….Dat de DORRT auto veel meer is dan een standaard rally auto, word mij nu wel duidelijk. De opmerkingen van mijn collega’s spoken nog een beetje door mijn achterhoofd, maar wat er ook gebeurt: die overal van Evert Blaauw zal droog blijven! Wat mij ook opvalt is dat de woorden “pk’s” en “Newtonmeters” vaker voorkomen in een gesprek dan dat PVDA’er Cohen “eeuhh” gebruikt in zijn speeches. 
Onze auto komt glansrijk door de keuring en we kunnen ons klaar gaan maken voor de start van de eerste race. We nemen nog wat details door en rijden naar de start. We starten op de 2^e startrij en de marshall geeft aan dat we over 1 minuut vertrekken. Alle deelnemers trappen het gaspedaal in en warmen de motor op. De geluiden die vrijkomen zorgen voor een fantastische sound. Het adrenalinepeil stijgt naar maximaal en we hebben er zin, maar we zijn toch vooral benieuwd naar de prestaties. Zijn al die maanden aan voorbereiding voldoende geweest?? Het antwoord is JA. De auto gaat als de brandweer en we komen als eerste door de chicane. Enkele auto’s van de eerste startrij komen al snel in ons vizier. Het parcours met chicanes, u-bochten en een springbult word bijna foutloos afgelegd. We halen zelfs 4 auto’s in en rijden de 3^e tijd van deze race. De kop is er af en dit is nog maar het begin……
Ook de 2^e race verloopt net als de eerste en we doen mee om de prijzen! Als we terugkomen bij de bivak doet Emiel verslag van de race van de overige deelnemers. Een mengeling van spraak, gebaren en een hoop “brrrr brrrr brroemmm” doet ons een aardig beeld vormen. De catering is perfect verzorgd, de dames zorgen goed voor ons.
De 3^e race voorloopt, op een paar foutjes na, erg goed. Volgende keer moet de handrem er wel af bij de start….Zoals na elke race lopen Jaap en Emiel de auto na en word alles weer klaar gemaakt voor de volgende race. Als ik er bij sta, hoor ik een harde doffe knal. Het is Jaap die met zijn hoofd hard tegen de punt van de motorkap loopt. Een normaal mens zou met een schedelbasisfractuur moeten worden afgevoerd, maar Jaap (a.k.a. Mr. Beerenburg, maar daarover later meer) schud een keer met het hoofd en 3 seconden later is hij weer aan het sleutelen.
Bij de start van de 4^e race word gewaarschuwd voor opkomend zeewater…..Na een goede start komen we erachter waarvoor ze gewaarschuwd hadden. Een kleine tsunami van zand en zeewater overspoeld onze auto. Ruitenwissers aan en…….het helpt niks. De ramen beslaan en de kachel word aangezet en………..het helpt niks. De sproeiers worden in werking gezet en……..het helpt niks. We leggen bijna blind het parcours af en het zicht blijft de rest van de wedstrijd slecht tot zeer slecht. We verliezen veel tijd en moeten hopen dat de concurrentie dat ook doet. Achteraf blijkt dat we vóór de start van de 4^e race 40 seconden voorsprong hadden op de nr. 4 en dus een podiumplaats hadden. Helaas komen we aan het eind van de dag 12 seconden tekort en we eindigen op een 4^e plaats in het klassement.
Maar we zijn erg tevreden over de auto en de prestaties tot nu toe. Na een heerlijke douche (ook dat is aanwezig op kamp DORRT) staan de dames weer een heerlijk gerecht voor te bereiden. Op het menu staat bami met saté en kipkerrie met rijst. Door de technici word tot 22.30 uur gesleuteld aan de auto. Het motortje van het middendifferentieel is kapot. Door insiders is mij verteld dat dit is gebeurd nadat ene Erik P. een rondje heeft meegereden….
Onze Belgische vrienden hebben zowaar een beker in de wacht gesleept! En niet zomaar één. De eerste plaats in de Super Promo Klasse. Best knap in een deelnemersveld van maarliefst 1 deelnemer! Maar het moet gezegd worden: met een 8^e plaats in het totaalklassement “tussen de grote jongens” doen ze het erg goed met een VW 1.9tdi motor met enkele modificaties…….Bij het bekijken van de beker valt er nog wat op: De eerste prijs is behaald op 20 maart 2011….Beetje raar als de kalender aangeeft dat het 19 maart is. Het vermoeden is er dat mr. G een zak met euro’s aan de KNAF heeft gegeven, maar we kunnen het nog steeds niet bewijzen……Mr. G hebben we na de prijsuitreiking ook niet meer gezien, maar we hebben in de wandelgangen gehoord dat hij de biervoorraad in de bunker heeft opgekocht en dit alleen heeft opgedronken in de duinen om zijn 1^ste plaats te vieren. Maar rond de klok van 23 uur komt mr. G vrolijk gestemd bij ons aan tafel zitten…
We hebben het wederom koud en besluiten om een Beerenburgje te nuttigen…..Een half uur later is de fles leeg. Maar we hebben nog een fles en die word ook geopend. Als ook die fles half leeg is, wil Jaap een verhaaltje vertellen. In zijn hoofd moet het de meest fantastische sekservaring zijn die hij ooit gehad heeft, maar het enige wat wij meekrijgen zijn zwaaiende armen, een beetje gekreun en een hoop gelach! Zelfs zo erg dat het slokje, net genipte, Beerenburg door Jaap zijn neusgaten een weg naar buiten vind. We komen niet meer bij en vallen haast van de bank af van het lachen…..De gebarentolk van het NOS Journaal is er niks bij. Wij hebben unaniem besloten dat Jaap voortaan als Mr. Beerenburg door het leven gaat.

Dag 2 verloopt erg goed en we zijn weer erg snel. Helaas starten we op de eerste rij en hebben tijdens de races veel last van “langzamere” deelnemers. Inhalen is lastig, dus we kunnen niet maximaal presteren. Tijdens de 3^e race moet ik bij ronde 6 eigenlijk een plasje doen en zo’n strakke vierpuntsgordel op de blaas is dan niet bevorderlijk.
Tussen de races door is de catering ook op zondag weer van hoog niveau en de broodjes hamburger zijn overheerlijk. Bij de 4^e race maken we halverwege de mooiste inhaalactie van het weekend en sluiten we met een goed gevoel af. De auto heeft een paar kleine aanpassingen nodig en in Hardenberg volgt dan de echte rallyproef. De schatting is dat we de 2^e racedag een
5^e tijd in het klassement hebben gereden, maar dat is op moment van schrijven nog niet bij ons bekend.
Na de laatste race is het inpakken en opruimen begonnen, maar ook dit is snel gepiept. We vertrekken, laten Velsen en de start van het rallyseizoen achter ons en kunnen terugkijken op een zeer geslaagd weekend. Onderweg naar Appelscha stoppen we nog voor een lekker broodje bij de Texaco. Achteraf bleek dat de broodjes al langer in de warme vitrines hebben gelegen, dan door de Smaakpolitie is toegestaan…..
Aangekomen in Appelscha pak ik de auto en rij van de oprit van Herman en Janneke af….Ik rij weg en heb het idee dat de auto in de noodloop zit………Het schiet voor geen meter op…………

Stefan